3 คำเตือนคนโบราณ ที่ไม่เคยล้าสมัย ยุคนี้ก็ยังนำไปปรับใช้ได้


หลังจากทำงานต่างถิ่นมานาน 20 ปี หนุ่มใหญ่คิดว่าได้เวลากลับบ้านเกิดสักที นายจ้างถามเขาว่า

เขาจะขอรับเงินโบนัสทั้ง 20 ปี กลับไป หรือจะรับคำเตือนจากเขา 3 ข้อเขาขอเวลาคิดหนึ่งคืน

ปกติเขาเป็นคนที่รัก และเคารพนายจ้างมาก เพราะนายจ้างเป็นคนเก่ง และรักใคร่ เขาอย่างลูกหลานมาตลอด

เขาเชื่อว่าคำเตือนจากนายจ้าง ต้องมีคุณค่าต่อเขา แน่นอนรุ่งขึ้น เขาจึงบอกนายจ้าง

ว่าจะขอน้อมรับคำเตือนแทนเงินโบนัสทั้งหมด นายจ้างจึงให้คำเตือนเขาไปดังนี้

  • 1. อย่าคิดหาทางลัดสู่เป้าหมาย มันเป็นไปได้ยากทุกอย่างต้องยืนอยู่บนพื้นฐาน ของความเป็นจริง
  • 2. อย่าเสียเวลาหรือเสี่ยงกับเรื่องเย้ า ย ว นจิตใจ ต้องเข้มแข็ง เพราะอาจทำให้สูญเสียอนาคต
  • 3. อย่ าตัดสินใจด้วยความวู่วามในย ามที่มีอารมณ์ฉุนเฉียวเพราะอาจทำให้ต้องเสียใจ ไปตลอดชีวิตเมื่อกล่าวคำเตือนเสร็จ

นายจ้างมอบขนมปังให้ไป 3 ก้อน พร้อมกับค่าจ้างเดือนสุดท้าย ก่อนกำชับว่าขนมปังก้อนที่ใหญ่ที่สุด

ให้นำออกมากินหลังจากกลับ ถึงบ้านแล้วเขาเริ่มเดินทางกลับบ้าน หลายวันผ่านไป ขนมปังก้อนแรกกินไปแล้วครึ่งชิ้น

เมื่อเดินมาถึงทางสามแพ่งไม่แน่ใจว่า จะเดินไปทางไหนดีถามคนที่เดินผ่านมา

คนแรกบอกให้เขาเดินเส้นทางลัด แม้เส้นทางจะเล็กหน่อย แต่ระยะทางใกล้กว่าเยอะ

อีกคนบอกให้เขาใช้เส้นทางใหญ่จะดีกว่า แม้หนทางจะไกลหน่อย แต่เดินสะดวกและปลอดภัยด้วยใจ

ที่คิดถึงเมียที่อยู่ที่บ้านอย ากกลับถึงบ้านไวๆ เขาจึงตัดสินใจ เลือกเส้นทางลัดเมื่อเดินไปได้ไกล

พอสมควรก็มีคนสวนทางมา บอกให้เขารีบหลบไปให้พ้น มีโจรดักปล้น อยู่ข้างหน้าเขาคิดถึง

คำเตือนของนายจ้าง “อย่าคิดหาทางลัด สู่เป้าหมาย” เขาจึงรีบหันกลับไป ใช้เส้นทางใหญ่ต่อไป

เดินต่อไป อีกหลายวันขนมปังก้อนที่สองหมด ไปครึ่งชิ้น ตกค่ำหาโรงแรมเล็กๆ ริมทาง

พักค้างแรมพอกลางดึก ได้ยินเสียงร้องเพลงอันแสนไพเราะ จากสตรีนอกโรงแรมใจจริงอย ากออกไปดู

หน้าสตรีคนนั้น หน่อยเนื่องจากเสียงเพลง ของหล่อนไพเราะจับใจเ หลือเกินแต่พอนึกถึง คำเตือนข้อที่สองของนายจ้าง

“อย่าเสียเวลาหรือเสี่ยงกับสิ่งเย้ายวน” คิดได้ดังนั้นก็สงบจิตสงบใจหลับต่อไป

รุ่งเช้าเดินออกจากห้องพัก เจ้าของโรงแรมบอกเขาว่า โชคดีที่เห็นคุณปลอดภัย

เมื่อคืน มีแขกออกมาตามหาเสียงเพลง ของผู้หญิงถูก เจ้าของเสียงเพลง

ซึ่งเป็นหญิงสติฟั่นเฟือน เอามีดไล่ฟั นจนบาดเจ็ บสาหัส เดินต่อไปอีกหลายวัน ใกล้ถึงบ้านแล้ว

ขนมปัง 2 ก้อนแรก ก็หมดพอดี รีบเร่งฝีเท้า กว่าจะเดินทางเข้าถึงหมู่บ้าน ฟ้าก็มืดสนิทแล้ว

พอมาถึงหน้าบ้าน กำลังจะยื่นมือเคาะประตู ด้วยความดีใจ ก็ได้ยินเสียงเมียคุยกับผู้ชายอีกคน

ที่อยู่ในบ้านเขาโกรธจัด แน่ใจว่าเมียต้องมีชู้ แน่นอนระหว่าง ที่เขาไม่อยู่บ้าน

เขาจึงคว้ามีดแล้วกำลัง จะพังประตูเข้าบ้าน ก็พอดีนึก

ถึงคำเตือนข้อที่ 3 “อย่าตัดสินใจ วู่วามในยามที่มีอารมณ์ฉุนเฉียว”

พอได้สติก็เลยทรุดตัวลง นั่งอยู่หน้าบ้านทั้งคืน รุ่งเช้าพอแน่ใจ ว่าจะคุมสติ อารมณ์ตนเองได้แล้ว

ค่อยตัดสินใจ ไปเคาะประตูเมีย เปิดประตู พอเห็นเขาก็แสดงอาการดีใจอย่างมาก

แต่เขากลับมีใบหน้าที่เรียบเฉยเขาถามเมียว่าผู้ชายที่อยู่ในบ้านเป็นใคร เมียยิ้มก่อนตอบว่า

ก็เป็นลูกชายของเราไง ฉันคลอดลูกหลังจาก ที่คุณจากบ้านไป ไม่กี่เดือน

พอดีชายหนุ่มเดินออกมาจากห้อง หน้าตาชายหนุ่มเหมือนพ่อไม่มีผิด

พ่อลูกได้เจอหน้ากัน ครั้งแรกกอดคอกันร้องไห้ ด้วยความตื้นตัน

ทั้งพ่อแม่ลูกบนโต๊ะ กินข้าวเขาหยิบ ขนมปังก้อนที่ใหญ่ที่สุด ออกจากกระเป๋า

สัมภาระเตรียมจะแบ่งกันกินกับทุกคนในบ้าน พอฉีกขนมปังออก ก็พบว่ามีเงินก้อนโต

ฝังอยู่ในขนมปังก้อนนั้น ซึ่งก็คือโบนัส ทั้งหมดของเขาตลอด 20 ปี

เขาเล่าเรื่องคำเตือนทั้งหมด ของนายจ้างให้ลูกเมียฟัง ท่านคือผู้ใหญ่ ที่เขารักและนับถือมาตลอด

คำเตือนที่ทรงคุณค่า ช่วยให้เขาเดินทางกลับถึงบ้าน ด้วยความปลอดภัย

หนี้บุญคุณครั้งนี้เ ป็นสิ่งที่เขาและครอบครัว จะจดจำไม่มีวันลืมคำเตือนทั้ง 3 ข้อ

จึงได้กลายเป็นหลักการดำเนินชีวิต ของทุกคนในครอบครัวนี้ ตลอดไป